تفسیر عرفانی سوره فلق از زبان خواجه عبدالله انصاری

سوره فلق از اول تا آخر

 

دانلود فایل

 
 

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿١﴾

مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴿۴﴾

وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿۵﴾                                                                                                                                                                                                                                                                        

 

بگو: پناه می برم به پروردگارِ سپیده دم«۱»

از زیان هر مخلوقی«۲»

و از زیان شب، زمانی که [تاریکی اش] درآید و فراگیر شود«۳»

و از زیان زنان افسون گری که [با زبانبازی و طنازی و حیله های گوناگون] در گِره ها[ی زندگی مردم] می دمند [و امور مردم را دچار مشکل کرده، و نظام حیاتشان را مختل می سازند]«۴»

و از زیان حسود، چون حسدش را به کار گیرد«۵»

 تفسیر عرفانی فلق

 نام خداوندى که طوق یادش در رقاب احباب است و اشباح مریدان زیر سطوات عزّش خرابست،بس جگرها که در آتش دوستى او کبابست،بسا عزیزا که بدل مى‌سوزد و بتن در عذابست،بسا مشتاقا که در بادیۀ طلب در آرزوى قطره‌اى آبست، چون پنداشت که رسید،بدانست که آنچه دید سرابست! منزلگه عشق تو دل احبابست در قصّۀ عشق تو هزاران بابست.

 قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ مٰا خَلَقَ راه عامّۀ بندگان آنست که پیوسته از شرّ بدان و کید کائدان و حسد حاسدان و بد افتاد جهان استعاذت مى‌کنند بخداوند جهانیان،بحکم ظاهر این سوره. ازینجا گفت حضرت مصطفى(ص):

 «تعوّذوا باللّه من جهد البلاء و درک الشّقاء و سوء القضاء و شماته الاعداء». و  کان(ص)یقول: «اللّهمّ انّى اعوذ بک من العجز و الکسل و الجبن و البخل و الهرم و عذاب القبر،اللّهمّ انّى اعوذ بک من الفقر و القلّه و الذّلّه و اعوذ بک ان اظلم او اظلم و اعوذ بک من الشّقاق و النّفاق و سوء الاخلاق».

 اینست طریقۀ عامّۀ مومنان: ظاهر شریعت بکار داشتن و هنگام بلاء دست در دعا و تضرّع زدن و از حقّ جلّ جلاله عافیت خواستن. امّا راه جوانمردان طریقت و ارباب حقیقت تسلیم و رضاست و الیه الاشاره بقوله: «إِلاّٰ مَنْ أَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ» و

یقال: دع التّدبیر الى من خلقک تسترح. تدبیر کار با خداوندگار گذار، تصرّف در آفریده آفریدگار را مسلّم دار، از راه اعتراض برخیز، تعرّض و فضول مکن، از درگاه او معرض مباش، او را وکیل و کفیل و کارساز خود دان، تا این فرمان را ممتثل باشى که: «فَاتَّخِذْهُ وَکِیلاً» هر دل که در او تسلیم و رضا جمع شد، بنقد آن تن قرین سلامت گشت، و آن سینه دست از آفات بشریّت مسلّم شد، تسلیم درجۀ ذبیح و خلیل است(ع). خلیل را خطاب آمد که«اسلم».جواب داد که:«اسلمت»؛ پسر از پدر نشان تسلیم دید، بتعلیم پدر لباس تسلیم پوشید؛ قرآن مجید از تسلیم پدر و پسر خبر داد که: «فَلَمّٰا أَسْلَمٰا» تسلیم درین جهان مسمار دین است و در آن جهان مفتاح دار السّلام. حضرت رضا (ع) آنست که بنده‌اى بر پسند باشى و بهر چه رود خرسند باشى و منتظر قضاى خداوند باشى، و تسلیم آنست که کار آفریده بآفریدگار باز گذارى.

 

خود تن بقضا در ده و خود سرکش باش

جز آن نبود که تو نخواهى،خوش باش!

سورهٔ فلق در مکه نازل شده و دارای ۵ آیه است. این سوره یکی از معوذتین است.

تفسیر عرفانی فلق

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme